ความเหมาะสมในการทำจิวไร : หน้า 206/404

ประโยค ๓ - ปฐมมัตาปลาสกากนําแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 206 อีกฐูหนึ่ง วงจิวไรบนมือ แล้วจึงเอามือขบ คำที่วงจิวไม่ควร ในเวลาอ้อมเสร็จแล้ว ควรตัดจึงเสีย ส่วนด้านมุมจิวที่พระผู้พระภาค- เจ้าทรงอนุญาตไว้เมื่อวันนี้ว่า "คู่คอณิกษ์ทั้งหลาย ! เราขออนุญาตด้ว ยมุจฉา" ดังนี้นั้น ควรทำให้เป็นบ่วงผูกไว้เพื่ออนุวาด เพื่อคล้องจิวเร็ว ในเวลาอ้อม แม้ที่ลูกคงจะมีลายคล้ายหรือปลอมไว้ เพื่อทำให้สวยงาม ไม่ควร. ต้องทำลายเสียก่อน จึงควรใช้สอย [บริหารที่ควรใช้และไม่ควรใช้] ที่บาทหรือโอ (เช่นปนียกลก โอ้น) จะเอามาเฉลิมศีลแหละ ชุดเขียนลวดลาย หรือจะชุดเขียนไว้ทั้งภายในภายนอกก็ตาม ลวดลาย นั้น ไม่ควร. จะยกมาตรขึ้นสู่มร (เครื่องกลิ้ง) ขัดให้กลึงเกลา แล้ววังจะราม ด้วยคิดว่า "ักทำให้เป็นสุดจั้มม" ไม่ควร. ส่วน บาทที่มีลักษณะมัน ควรอยู่ ลวดลายระดับที่บังเวียนรอบมาตร ไม่ควร. แต่รูปฟันมังกรม ควรอยู่ ฉัตรมรกฏ จะมีลวดลายไว้บ้างบนหรือล่าง หรืในกระพุ้ง ฉัตรมรกฏถาม ไม่ควร. แต่ฉมรกฏนั้น จะมีลวดลายให้ที่ขอบปาก มืออาการ ดังฉัตร. ควรอยู่ เพื่อจะให้ประคองเองคงาม จะกร่งดำเป็นสองเท่าในที่นั้น ๆ ยกหรือคัดขึ้นเป็นลวดลายตามุ ข้อั้น ไม่ควร. แต่ที่สุดท้างสองข้าง จะกร่งดำ เป็นสองเท่า เพื่อความทนทานแห่งปากชายผ้า ควรอยู่