การใช้ประโยคแบบในพระธรรมเทศนา : หน้า 161/374

255 จำนวนมค ประโยคแบบ ประโยคแบบ คือ ประโยคที่ท่านวางจำนวน หรือสัณหวัในวงที่ ไม่เปลี่ยนแปลง แม้จะแปลกเยื่อยไปอย่างไร ก็ครูู่อยู่ อย่างนั้น ประโยคเช่นนี้ มีใช่มาก ขอให้นักศึกษาจำให้ได้แน่นขึ้นใจได้กว่า่าที่ จะคิดแต่งเองใหม่ ประโยคแบบนี้ใช้ว่าไม่มีประโยค ดังนี้ (๑) ประโยคต้นเรื่อง คือ ประโยคขึ้นต้นเรื่อง ก่อนที่จะถึง ท้องนาทาน คือ ........ติ อิ่ม ธมฺมเทสน สุตฺตา ............วิหรตูโต........อารพูก กัลลึ ๆ ช่องว่างที่.........ไว้นั้น สำหรับเติมข้อความ สถานที่ ประทับ และบุคคล เช่น : ปรา จ น วิชนานุคติ อิม ธมฺมเทสน สุตฺตา เชตาน วิหรตูโต โกสมพิท ภิกฺขู อารพบก ลสึ ๆ (๑/๔๙) (๒) ประโยคคอคาถา คือ ประโยคที่จะตรัสพระคาถา ก่อน ที่จะเป็นรูปพระคาถาก็มีคำเชื่อม มีรูปประโยค ดังนี้ : อนุสนธิ มฤฏวา ธมฺม เทสนโต อิม คาถามํ ๆ (อิมา คาถา อภาสิ ๆ) ประโยคคอคาถาแบบนี้เป็นแบบที่พบเห็นทั่วไป บางแห่งท่านเติม อุบมาเข้ามา บางแห่งท่านใช้ไม่ครบ อันนี้ขอให้ดูความไทยเป็นหลัก เช่น : อิทิ วตฺถู ฯก ถฺถู อนุสนธิ มฤฏวา ปกฺติฤาไปมฺตติ สานํ ราชมุทยาย ลฑุญฺโต วิจ ธมุราชา อิมํ คาถามํ ๆ (๑/๒๐)