คู่มือชาแปลไทยเป็นนคร ม.ธ.๙ : หน้า 240/374

คู่มือชาแปลไทยเป็นนคร ม.ธ.๙ การรับบริจาค ของพระเณรเหล่านั้น อันเธอ ถามด้วยความ เอื้อเฝื่อหรือ ควรแต่งเป็นรูปปั้นว่า : เตย ปริญญาครูคน ต อาปุจฉิ ต ๆ (ตามสำนวนไทย) ไม่ควรแต่งเป็นรูปตตุ : กิ ต อ ปุจฉิ ๆ แต่งนี้มิใช่หมายความว่าแต่งไปแล้วเป็นผิด หาเป็นเช่นนั้นไม่ แต่ท่านไม่นิยมทำเท่านั้น ส่วนในวิชาแต่งไทยเป็นนคร สำหรับชั้น ป.ธ. ๙ ย่อมทำได้โดยอิสระ ไม่บังคับ ทั้งนี้เพื่อความเจริญทางภาษา ของผู้ศึกษานั้นเอง ในการแปลงประโยคเหตุผลตลอด เป็นเหุตกับมวากก็ดี แปลง ประโยคเหตุที่มาจาก เป็นเหุตกับตลอดว่าก็ดี พึงเทียบเคียงตามที่กล่าว มานี้ ข้อสำคัญ เมื่แปลงแล้วต้องให้ได้รับประโยคเป็นวรรคนี้ ๆ ทั้งชุด มีใช้เป็นบ้างไม่เป็นบ้าง ลักษณะกันไป ทั้งนี้ให้ดูรูปแบบบวจาก ตามที่ปรากฏในหลักเป็นแบบตายตัว คือ เหตุตถุต : สามโก สุทธิ โอทธ ปาเจติ ๆ เหตุกัมม : สามเกน สุเทน ( สุท) โอทโน ปาจีมิต ๆ พึงสังเกตว่า ในประโยคจากเดิมนั้น สัทธ์ต่างๆ ประกอบ ด้วย วิภัตติ ปัจจัยอะไร ทำหน้าที่อะไรในประโยค เมื่อแปลมาเป็นอีก วรรคหนึ่งแล้ว คำพืนๆ จะต้องประกอบด้วยวิภัตติ ปัจจัยอะไร และทำหน้าที่อะไร