การเรียงประโยคในภาษาบาลี : หน้า 289/374

การเรียงประโยคอธิบายความ ๒๗๓ ส่วนประโยคหลังใส่เฉพาะคำไม่ซ้ำกับประโยคแรก ๕.๒ ถ้าข้อความที่ไม่ซ้ำนั้น มีเพียงคำเดียว ศัพท์เดียว จะ ใช้เพียงศัพท์เดียวเท่านั้น ไม่เป็นที่นิยมนัก จะต้องใส่ที่เข้ามาอีก 9 ศัพท์ รวมเป็น ๒ เพราะประโยคบาลีนิยมศัพท์ ๒ ศัพท์ขึ้นไป ในแต่ละ ประโยค ที่มีเพียงศัพท์เดียวก็มีบ้าง แต่น้อยเต็มที่ ๕.๓ ในประโยคที่ไม่เต็มนั้น ศัพท์ที่ใช้จะต้องประกอบรูปศัพท์ ให้ถูกต้อง คือ มีวิภัตติเช่นเดียวกับประโยคต้น โดยทำหน้าที่อย่างเดียว กับค่าที่ตัวเองมาอยู่แทน ๕.๔ ศัพท์ที่จะไม่ใส่เข้าไปนั้น จะต้องเหมือนกับประโยคต้น หรือ ประโยคเต็ม ทั้งการประกอบศัพท์และความหมาย คือต้องเป็นศัพท์เดียว กันนั่นเอง ตัวอย่างประกอบ ความไทย เป็น ชแจง - พระราชาเสด็จไปยังสำนักพระบรมศาสดาในเวลา เย็น ทรงจำผ้ากำพลได้จึงทูลถามว่า พระพุทธเจ้า ข้า ใครทำบูชา เมื่อพระศาสดาตรัสตอบว่า นาย เอกสาฎก....ฯ : ราชา สายหสมเย สตฺถิ สนฺติก คนฺตฺวา กมพล สญฺชานิตวา ภนฺเต เป็น ปูชา กตาติ ปุจฉิตวา เอกสาฏเกนาติ วุฒิเต ฯเปฯ - ประโยคแรกมีเนื้อความเต็มสมบูรณ์ ประโยคหลัง ใช้ศัพท์เพียงศัพท์เดียว ประกอบเป็นตติยาวิภัตติ