วิภัชธรรม การสื่อสารระหว่างจิตและเจตสิก : หน้า 272/405

ประโยค - วิภัชธรรมหรือปลก ดูด ค ตอนที่ 271 ปัจจัยโดยเป็นสหประชาปัจจัซึ่งกันและกัน จิตและเจตสิกธรรมทั้งหลาย เป็นปัจจัยโดยเป็นสหประชาปัจจัซึ่งมีองค์ประกอบ หลาย ธรรมรูปทั้งหลาย เป็นปัจจัยโดยเป็นสหประชาปัจจัซึ่งอุปาทรรูปทั้งหลาย ธรรมรูปทั้งหลายกลางเหล่า เป็นปัจจัยโดยเป็นสหประชาปัจจัซ which ไม่มีรูปทั้งหลายในกลางครั้ง ลางครั้งเป็นปัจจัยโดยเป็นสหประชาปัจจัซ- คำหลัก (คือธรรมมิรูป) นี้ท่านกล่าวหมายเอาทัศฑูอย่าง เดียว [[แก้คำญัญญปัจจัซ] ธรรมผู้อธุนโดยความทึ่บกันและกันให้เกิด และสนับสนุน ซึ่งกันและกัน ชื่ออัญญญปัจจัซ คูไม่สาม่่อน (ตั้งพักกันอยู่) ถ้ากันและกันไวจะบ้น อัญญญปัจจัซนั้นเป็น ๑ อย่างด้วยอานาถา อญญญปัจจัซนั้น นั่นคือ ๑ เป็นปัจจัยโดยเป็นอัญญญปัจจัซ นาม และรูปในขณะก้าวคลา (สุวรรณ) เป็นปัจจัยโดยเป็นอัญญญปัจจัซ" [แก้บิสุขปัจจัซ] ธรรมผู้อธุนโดยอาการเป็นที่ตั้งและโดยอาการเป็นที่อาศัย ชื่อ ว่า นิสสัปัจจัซ คูดูแผ่นดินและแผ่นผั้นเป็นที่ตั้งและเป็นที่อาศัย ๑. มหาภูว่า กุญจาจาเล ขยายเป็น เกจ กุญจจิ กาล คำ กุญจิ เป็นฤทุยวิภาค- เอกาวนะ เมื่อนำสัมพันธิยัด รูปโน ฯมิ กลายเป็นปุจฉาวิภาคตพิจกว่าจะไป และ สัมพันธิยัด กาล เขเปนสัตติวิภาคตษายน ๒. อติ ป. ๑๙/๓.