หลักฐานธรรมชาตในคัมภีร์พุทธโบราณ : หน้า 384/604

หลักฐานธรรมชาตในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ นิพพานเขามีธรรมชนทั้ง 5 ซึ่งชน 5 ของเขาเรียกว่าธรรมขันธ์ ที่เรียกว่า ธรรมธาตุ กายก็เรียกว่าธรรมาณ ไม่เรียก วรุปกาย เหมือนกายมนุษย์ทั้งหลาย (รธ. 796) การมีธรรมกายแยกจากรูปกายดังที่แสดงไว้ในคัมภีร์จตุรารักษา จึ่ง นับว่าดคคล้องกันกับหลักการในพระไตรปิฎกและหลักการของวิชา ธรรมกาย สำหรับประเด็นที่สอง ที่ว่าธรรมกายังตั้งใด้ด้วยญาณ อันเป็นความรู้ ที่ไม่ว่าไปนั้น อาจเห็นได้จากพระบาลีในอัตสันสาทสกเณรอทที่กล่าวถึง พระปทุมตรีสัมมาสัมพุทธเจ่าว่าทรงเป็นธรรมกาย ตามนัยที่มาในอัคคีญสูตร43 และลักษณะหนึ่งของพระผู้เป็นธรรมกาย คือ มีญาณรู้ที่ไม่มีสิ้นสุด ดังนี้ สรสสหวังเวชาชา ​ ฉวิญญา มหิธิยา ปริรานติ สมุทโธ โก ทิสสาว นุปปสีติ ๆ นาเอน อุปนิษฐา ยสสุ น วิชาติ สทาเเก อนนุตตคาม สุมพุทธัง โก ทิสสาว นุปปสีติ ๆ ธมฺมายนฺญูล ที่เปนตุ เกวก สรณากร์ วิกเกปุต น สกโณติ โก ทิสสาว นุปปสีติ ๆ (Ap.l.168) 43 ตกคตสส เหตุ วาเสฏฐา อริจนฺ ธมฺมกฺโย อิติป ฯลฯ (ที่ป. 11/55/92) 352 | ดร.ชนิดา จันทารศรีโสฬ