หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ : หน้า 496/604

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ใจกายอยู่รูปพระมหละเอียดยู่ศูนย์กลางดวงธรรม ที่ทำให้เป็นกายอรหรรษะละเอียดยู ถูกส่วนเข้าเห็นกายธรรม หน้าตักหย่อนกว่า 5 วา สูง 5 วา นั้น เรียกว่ากายธรรม กายธรรมนันเองเป็นพระพุทธเจ้า ธมฺมกาย อะฎิษฺฐิ เราตาฑด คือนธรรมกาย นั้นแหละพระพุทธเจ้าละ (ธs. 715) ใดยังอยู่ศูนย์กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นธรรมกายที่เดียว คำนี้ดีดีดีนเดินชินไกล ลล์สดำแม่อยู่กับธรรมกาย นั้น เมื่อนอนหลับเข้าก็แล้วไป เข้าที่ไปจนกระทั้งหลับอยู่กับธรรมกาย ตื่นขึ้นก็ถืออยู่ว่ากับดวงธรรม ที่ทำให้เป็นธรรมกายมัน แม่จ่ออยู่เสมอ นี่แหละเจอแล้วชึงพระตถาคตเจ้า นันตัวพระตถาคตเจ้าที่เดียว (ธs. 285) เข้าถึงซึ่งพุทธรัตนะ ธรมรัตนะ สังสรตนะ มีธรรมกายแล้ว มีธรรมกายทั้งหยาบทั้งละเอียดได้ชื่อว่าด้อยในพระไตรสรรค์(ธs. 867) จากข้อความข้างบนนี้ การทำใจหยุดนิ่งอยู่ที่ศูนย์กลางดวงธรรมให้เป็นกายมนุษย์จึงเป็นทั้งวิธีที่จะเข้าสู๋พระรัตนตรัย (ธs. 72) และวิธีที่จะพบพระตถาคตเจ้าด้วย (ธs. 285) คัมภีรใบลานเขมร กล่าวถึงการเข้าสู๋พระรัตนตรัยที่ซ่อนกันอยู่ภายใน ตัว ในลักษณะที่คล้ายกัน ท่านอาจารย์ให้ตั้งบริกรรมให้เกิดองค์พระที่ “กลางหลัก” (ท่านถามว่า) นั่งบริกรรมวนาแล้วเหนอะไร ? (ตอบว่า) นั่ง