เนื้อหาเกี่ยวกับอักษรและคัมภีร์ในพระพุทธศาสนา หลักฐานธรรมกายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ หน้า 13
หน้าที่ 13 / 604

สรุปเนื้อหา

เนื้อหาเกี่ยวกับอักษรและคัมภีร์ในพระพุทธศาสนา เน้นที่อักษรย่อทั่วไปและการอ้างอิงคัมภีร์ต่างๆ เช่น คัมภีร์พระญาณกสิณ คัมภีร์มามาย และคัมภีร์ปริยายพระวินัยสมบูรณ์ พร้อมสถิติที่เกี่ยวข้อง พบว่าคัมภีร์สายมือเขียนมีความสำคัญสูงในกระบวนการถ่ายทอดธรรมะ นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงประวัติศาสตร์ของภาษาที่ใช้ในการเขียนพระไตรปิฎกทั้งในรูปแบบบาลีและสันสกฤตเพื่อความเข้าใจที่ถูกต้องในการศึกษา

หัวข้อประเด็น

-อักษรในพระพุทธศาสนา
-ความสำคัญของคัมภีร์
-การอ้างอิงต่าง ๆ ในคัมภีร์
-ภาษาบาลีและสันสกฤต
-การถ่ายทอดธรรมะ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

อักษรอื่น อักษรย่อทั่วไป บ. ภาษาบาลี รร. หนังสือ รวมพระธรรมเทศนา พระมงคลเทพมุนี (สด จนทสโร) (คณะศิษยานุศิษย์หลวงพ่อวัดปากน้ำ โดยพระวิชัย วิชโย และคณะ 2555) ศ. พุทธวรธรษ ส. ภาษาสันสกฤตกฤต BHS Buddhist Hybrid Sanskrit หรือ ภาษาสันสกฤตแบบผสม D พระไตรปิฎกภาษาเทศมหาต์ Derge edition (rsha) pp. 126a-206b P พระไตรปิฎกภาษาทิเบด Peking edition (tsu) pp. 133b-215a อักษรชื่อคัมภีร์: คัมภีร์สายมือเขียน และระบบการอ้างอิง ญาณก. 4.4 คัมภีร์พระญาณกสิณ หน้า ที่ 4 บรรทัดที่ 4 มัมภาย 8.1-4 คัมภีร์มามาย หน้า ที่ 8 บรรทัดที่ 1-4 บัวร. 2.36.4 คัมภีร์บ้วระพันะ ผูกที่ 2 หน้า ที่ 36 บรรทัดที่ 4 ปริยาย. 24.14 คัมภีร์ปริยายพระวินัยสมบูรณ์ คำ 24 บรรทัดที่ 14 พุทธน. 5.1 พุทธนร่วม หน้า ที่ 5 บรรทัดที่ 1
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น