พระสูตรศรีมาลาเทวีและความสัมพันธ์กับธรรมกาย : หน้า 243/604

สงทาคามผลธรรมกายอนาคามิผลธรรมกายอนาคามิผลธรรมกายอนาคามิผลและธรรมกายอรหัตตผล ไปจนถึงธรรมกายของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ชื่อว่าตากาต โดยยนี้ สัตวโลกทงหลายจึงมีการเชื่อมต่อกันพระตากตตลอด เวลา (พระเกษตร ญาณวิโช 2557) แนวคิดนี้ปรากฎในพระสูตรมหายานหลายพระสูตรที่พบในค้นพระเอเชียกลาง และประเทศจีน 3.2.4.1. ศรีมาลาเทวีสงหนนานนิเทศ58 ศรีมาลาเทวีสงหนนานนิเทศ ซึ่งในบางครั้งเรียกว่า ศรีมาลาเทวีสงหนนสูตร หรือศรีมาลาเทวีสูตร เป็นหนึ่งในพระสูตรหลักที่สอนเรื่องการมีอยู่ของพระภวะในมนุษย์และสรรพสัตว์ มัตสูดะ (Matsuda 2000: 65) ระบุว่า พระสูตรนี้อ้างเล่าเรื่องเล่าของพระนางศรีมาลาเทวี พระอิทของพระเจ้าหเสนิต (คือพระเจ้าหเสนท์โกศลโคมิทร์เผอรวิร) เป็นตัวเดินเรื่องเพื่อจะสอนแนวคิดตาตนตรรกะ พระสูตรนี้มีฉบับแปลเป็นภาษาจีนสองฉบับ โดยท่านคุฑภัทรในปี พ.ศ. 979 (ค.ศ. 436) และโดยท่านโพธิวิสุจน์ในพ.ศ. 1253 (ค.ศ. 710) และฉบับแปลภาษามีตราวกาลกลางพุทธศตวรรษที่ 14-15 (ศรัศตรวรรษที่ 9) ส่วนต้นฉบับในภาษาอินเดียเชื่อว่าลายหายไปแล้วลงเหลือเพียงข้อความที่อ้างอิงมาในรัตนคตรวิภาคและศิลาจำลุจ 58 เนื้อหาหลักจากงานวิจัย “ร่องรอยธรรมภายในคันธาระและเอเชียกลาง” (ชนิด จันทราศรีโศล 2557) และ “ธรรมภายในคันธาระสังสันกถ” (พระวิริชัย เตชคุณโร 2557) และบางส่วนจาก “ทายูติภาคคศ ครรภในพระไตรปิฏกบาลี” (พระเกษตร ญาณวิโช) และ“ธรรมกายในคัมภีร์มหาปริรินรวยสูตร” (ชัยสิทธิ สุวรรณวงศ์ 2557) บทที่ 3 ค้นธาระ เอเชียกลาง และประเทศจีน | 211