หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ : หน้า 500/604

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ โยคาวจรกล่าวในการนองเดียวกันว่า การปฏิบัติสมาธิตามคำสอนของพระพุทธเจ้า หมายจะลักถึงคุณพระพุทธเจ้าตลอดเวลา จะทำให้ผู้ปฏิบัติอายุในข่ายพระญาณของพระองค์ผู้ประทับอยู่ในเมืองนั่น ผู้ปฏิบัตินั้นจะพ้นจากการกตนรกแม้ว่าจะได้ผลเป็นความสง่าหรือยังพบแต่ความมืดก็ตาม นอกจากผู้ปฏิบัยจะได้รับอานิสงส์ในทางชาติไป โดยจะเกิดในฐานะสูงหรือเกิดเป็นเทวา พระอินทร์ หรือชาวสวรรค์ชั้นพรหม ในทางตรงข้ามหากไม่ได้อยู่ในข่ายพระญาณของพระพุทธเจ้า บุคคลผู้นั้นก็จะต้องติดอยู่ในวิภูสะต่อไป พระพุทธเจ้าก็ให้ญาณส่องลงมาแต่ฉันได้เข้าข่ายญาณพระพุทธเจ้าแล้วได้ไปตนรกเผา ครับหลังตายยังเห็นมีด่าอยู่บนหีบตน่ะพ้นจากนรกแล้วเกิดมาย้อมกุศลอันตนได้สร้างมาด่าง ๆ จึงกลามาเป็นท้าวพระยาและเทพอิทธิพรหมครับได้เข้าอัญเชิญญาณพระเท่านั้น หลับตาเล็งเห็นมืออยู่บนจังเวียนตายเวียนเกิดอยู่ในรบสุขสังเลา (ญาณก. 46.3) พระพุทธเจ้าซึ่งเป็นนิพพานส่องแจงผลญาณลงมาแต่สิกพพน บุคคลผู้ได้แล้สร้างศิลให้เป็นดังผู้ชายอิ่มมีรูปอังบมมันแล ให้ได้รำพึงถึงเมื่อตายนนั้นว่า มีแต่พระพุทธเจ้าลามาเป็นที่พึ่งแก่กูนี่เป็นอันมันน่อเที่ยงแท้จริงแล้ว เมื่อนั้นเมื่ออย่างเมื่อเทียมไปมาให้จะนึกถึงคุณพระพุทธเจ้าดังอันพระพุทธเจ้าจักแก่ผูญาณลงมาแต่พระพุทธ โปรดเอาบุคคลผู้อ่านรำพึงถึงคุณพระพุทธเจ้ากยามันชะแล (พระญาณกสิน 53.3)