ข้อความต้นฉบับในหน้า
ประโยค - อภิธัมมัตถสังคหบาลี และอภิธัมมัตถวิภาวีนีฎีกา - หน้าที่ 441
แห่งญาณปรีชาของท่าน ในพระศาสนานี้
และยังสาธุชนให้ยินดีด้วยการแสดง
อรรถสาระที่ไพเราะ ๆ ข้าพเจ้าใดอาศัย
ความเอ็นดูของพระเถระ ชื่อสารีบุตร
องค์นั้น ผู้เป็นบ่อเกิดแห่งคุณที่เป็น
สาระมั่นคงหนักแน่น ได้ความเฉียบ
แหลม มีคัมภีร์มากหลาย เป็นวิสัย
ของวิภพ (สมบัติ) คือญาณปรีชาส่วนนี้
(ของข้าพเจ้านั้น) จงเป็นเหตุสำคัญ
ประการ ๑ แห่งวิภพ (คือพระนิพพาน)
แก่ท่านพระสารีบุตรเถระองค์นั้นด้วย
เถิด ฯ ด้วยอานุภาพแห่งความพากเพียร
อันบริสุทธิ์นี้ ข้าพเจ้านั้นจักได้เป็นศาสน-
ทายาทของพระศาสดา ทรงพระนามว่า
เมตเตยยะ โดยแน่นอน จึงพบเห็น
พึงได้สักการะพระศาสนาของพระศาสดา
พระองค์นั้น ซึ่งรุ่งเรืองอยู่ในเวลานั้น
และพึงได้เห็น จึงได้สักการะท่าน
สารีบุตรเถระครูของข้าพเจ้า ผู้มีมานัส
บริสุทธิ์อีกด้วย ฯ ฏีกานี้สำเร็จแล้ว
โดย ๒๔ วัน ฉันใด ขอความดำริที่ดีงาม